De organisatie van de gehandicaptenzorg in Brussel moet, anders dan in Vlaanderen, rekening houden met de stedelijke context waarin deze gebeurt. In een stad is er immers geen ruimte voor grote campussen waar gehandicapten naartoe worden gebracht zoals in Vlaanderen. Voor de stad kan hier een voorbeeldfunctie weggelegd zijn naar een vernieuwing in de organisatie van de gehandicaptenzorg en naar integratie van personen met een handicap in de stedelijke samenleving. De verschillende vormen van opvang moeten niet onderling vergeleken worden. Elke vorm biedt andere mogelijkheden aan die beantwoorden aan andere noden. Belangrijk is dat er zorg op maat beschikbaar en toegankelijk is zodat elke persoon met een handicap beroep kan doen op de meest gepaste vorm die hem zo lang mogelijk zelfstandig én in zijn vertrouwde omgeving kan laten.Vrijetijdsinitiatieven bieden hierbij een belangrijke hefboom en een grote ondersteuning van de mantelzorg waardoor residentiële duurdere opvang kan vermeden worden.