Deze week lazen we in de krant een artikel over een onderzoek waaruit zou blijken dat er 80.000 tot 100.000 mensen op de wachtlijst van de rusthuizen staan. De bevoegde minister was daar bijzonder kwaad over omdat de cijfers niet zouden kloppen en omdat we bovendien bezig zijn met een alternatieve aanpak, waarbij we ook willen zorgen dat de mensen die vandaag wellicht onterecht op de wachtlijst van de rusthuizen staan, thuis op een kwalitatieve manier verzorgd kunnen worden. We hebben het in dat verband over het Woonzorgdecreet. Het probleem dat ik hier vandaag wil aankaarten, is dat we geen cijfers hebben. Het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid baseert zich vandaag nog altijd op een theoretische programmatie aan de hand van bevolkingscijfers. Een echt zicht op het aantal zorgvragen, wat de zorgvragen juist zijn, waaruit die bestaan en of onze instellingen en thuiszorgvoorzieningen financieel toegankelijk zijn, hebben we vandaag de dag niet. Indien de minister het Woonzorgdecreet slaagkansen wil bieden, moeten we een beter zicht op de situatie krijgen. Op die manier moeten we in staat worden om in elke regio de juiste voorzieningen tegen de juiste prijs en op een juiste manier aan te bieden en om de uitbreidingen op een juiste manier toe te wijzen. U kan het debat in plenaire zitting nalezen op