Persbericht 21 november 2007 Deze week is er heel wat te doen over de kwaliteit en prijzen van rusthuizen. Elke Roex (sp.a) stelt vast dat de dagprijzen van de rusthuizen niet altijd in verhouding staan tot de geboden kwaliteit: “De dagprijzen lopen sterk uit elkaar. En dure rusthuizen bieden niet noodzakelijk garantie voor een betere kwaliteit van verzorging.” De hoge rusthuisprijzen worden niet zozeer bepaald door de kwaliteit die ze bieden. Luxe kan je als individu nog zelf kiezen. De prijs hangt af van factoren die buiten de macht van de mensen liggen: het zorgbehoevendheidsprofiel van de bewoners, het aantal beter gesubsidieerde ‘rvt-bedden’ waar het rusthuis in de voorbije decennia aan is kunnen geraken, de prijs van de bouwgrond, de grootte van de instelling . Mensen kiezen een rusthuis omdat er op dat moment plaats is, omdat het dicht bij de familie gelegen is of goed bereikbaar met het openbaar vervoer enz. Het is onrechtvaardig dat een senior meer moet betalen voor zijn rusthuiskamer omdat de bouwgrond in het rusthuis dat voor hem het best gelegen is toevallig duurder is of omdat er ooit meer rvt-bedden verkregen zijn. Ouderen die in Limburg of West-Vlaanderen wonen zijn nu financieel veel beter af dan Brabantse of Antwerpse senioren. Maar ook binnen de provincies zijn er grote verschillen. Elke Roex: “Het is duidelijk: niet elke rusthuisbewoner wordt in Vlaanderen gelijk behandeld en niet elke rusthuisbewoner betaalt daarvoor dezelfde prijs. De Vlaamse regering heeft de morele plicht om de dagprijzen te stabiliseren en er voor te zorgen dat alle rusthuizen een hoge kwaliteit bieden. Het is onverantwoord dat mensen zich moeten blauw betalen of zelfs niet toekomen voor de kosten van rusthuizen die bovendien van bedenkelijke kwaliteit zijn. Ik stel ook vast dat de regelgeving achterop blijft hinken op wat nu modern comfort kan genoemd worden. Niet verwonderlijk als je weet dat de rusthuisnormen dateren van 1985.” Elke Roex vroeg in plenaire zitting woensdag aan de bevoegde minister een antwoord voor twee dringende maatregelen: 1. indijken van de prijsverschillen tussen de rusthuizen 2. kwaliteit garanderen van alle rusthuizen Elke Roex: “De bevoegde minister geeft geen duidelijke oplossing om te komen tot een stabilisatie van de prijzen. De indexering van de zorgverzekering die de minister als oplossing aanreikt is een goede zaak maar blijft zonder bijkomende maatregelen leiden tot prijsstijgingen en blijft ruim onvoldoende om de rusthuisfactuur te dekken van minder begoede bejaarden. Door van het prijsbeleid een gemeenschapsbevoegdheid te maken kan je daadwerkelijk een stabilisering tot stand brengen. Dat was trouwens de ambitie van de vorige minister van Welzijn. In de commissie wordt binnenkort het debat gelanceerd om te komen tot een degelijk kwaliteitsbeleid en een doorgedreven prijsbeleid.”